Τα Χριστούγεννα των μεταναστών, τα Χριστούγεννα των Ελλήνων

* Είπαμε, η δεύτερη εκατοντάδα άρθρων πρέπει να είναι πιο αισιόδοξη και το νομοσχέδιο για τη νομιμοποίηση, την απόδοση δικαιώματος ψήφου και ιθαγένειας σε χιλιάδες μετανάστες είναι επιτέλους κάτι που μας κάνει να χαμογελάσουμε. Καλά Χριστούγεννα! (stel)

Τα Χριστούγεννα των μεταναστών, τα Χριστούγεννα των Ελλήνων του Φοίβου Καρζή (στην ιστοσελίδα http://www.freecity.gr/)

Πώς τα καταφέρνουμε τα πιο μεγάλα να περνάνε σχεδόν απαρατήρητα... Στα πρωτοσέλιδα των εφημερίδων κυριαρχούν σήμερα φόροι και αποδείξεις. Σύμφωνοι. Είναι, χωρίς αμφιβολία, η φοροδιαφυγή μεγάλο πρόβλημα για τη χώρα. Είναι η είσπραξη των φόρων ένα ζητούμενο, καθώς η προηγούμενη κυβέρνηση άφησε ένα φοροεισπρακτικό μηχανισμό σε ερείπια. Είναι η ανασυγκρότηση του δημόσιου ταμείου απαραίτητη προϋπόθεση για την άσκηση οποιασδήποτε άλλης κοινωνικής πολιτικής. Σωστά. Τέτοια είναι η συγκυρία και οι απαιτήσεις της.

Από την επιτυχία ή την αποτυχία εξαρτάται αν αυτή η χώρα θα είναι φτωχή ή πλούσια, αν θα στέκει στα πόδια της ή θα χρεωκοπήσει και θα σέρνεται στα πόδια των πιστωτών της. Αλλά η ουσία αυτής της χώρας, το τι είδους Ελλάδα θέλουμε τελοσπάντων, έχει πολύ μεγαλύτερη σχέση με μια άλλη απόφαση, που πήρε το υπουργικό συμβούλιο και για τη οποία στις πρώτες σελίδες χωράνε μόνο μερικές λέξεις: δικαίωμα ψήφου στους μετανάστες, ιθαγένεια στη δεύτερη γενιά.

Αυτή η απόφαση δεν είναι ούτε αυτονόητη, ούτε χωρίς συνέπειες για τη χώρα. Θα έλεγα πως ίσως και να είναι καλύτερα που συμβαίνει ανεπαίσθητα, γιατί μόνον έτσι θα μπορούσε να συμβεί. Αλλά είναι ένα μεγάλο άλμα για την Ελλάδα. Ένα άλμα προς τον ανθρωπισμό. Αφού θέλει να επαίρεται ότι τον γέννησε, τουλάχιστον ας μην τον προσβάλλει (όπως γινόταν) στην καθημερινή της πράξη.

Η απόδοση ιθαγένειας στα παιδιά των μεταναστών που γεννιούνται στην Ελλάδα αποτελεί μια βαθιά αλλαγή στην αντίληψη της χώρας για το τι είναι Έλληνας: χωρίς να εγκαταλείπει το “δίκαιο του αίματος”, το δικαίωμα στην ελληνική ιθαγένεια για τα παιδιά των Ελλήνων όπου Γης, αναγνωρίζει την ίδια δυνατότητα με προέλευση την κοινή πατρίδα, τον τόπο όπου ζούμε, μαζί με την επιθυμία, βέβαια, της απόκτησης αυτής της ιδιότητας.

Η απόφαση, επίσης, απαλλάσσει τη χώρα από το άχθος της ντροπής να έχει εδώ, στο έδαφος και τη δικαιοδοσία της, χιλιάδες ανθρώπους, που δεν έφυγαν οικειοθελώς από την πατρίδα τους, αλλά γεννήθηκαν εδώ, μαζί μας, στα ίδια μαιευτήρια (τα δημόσια), πήγαν στα ίδια σχολεία (γεμίζοντας τις άδειες τάξεις μας), έτρεξαν στους ίδιους δρόμους, έπαιξαν στις ίδιες παιδικές χαρές (όταν δεν τις είχαμε σφραγίσει) και έβλεπαν να τους αρνούμαστε το στοιχειώδες δικαίωμα του κάθε ανθρώπου να έχει μια πατρίδα.

Ένα δικαίωμα που προέρχεται από το γεγονός και μόνον ότι είναι άνθρωπος: γιατί αυτό αρνιόμασταν με την άρνηση της ιθαγένειας. Τους αρνιόμασταν το δικαίωμα να είναι άνθρωποι της ίδιας κατηγορίας με εμάς, χωρίς να έχουν την παραμικρή ευθύνη ή δυνατότητα εξόδου από την κατάσταση όπου τους καταδικάζαμε.

Στον καινούργιο κόσμο, υπάρχουν πολλοί τρόποι να γίνεις Έλληνας. Με όλα τα στραβά της χώρας, υπάρχουν και πολλοί λόγοι να γίνεις Έλληνας. Και από χτες υπάρχει ένας λόγος λιγότερος για να ντρέπεται κανείς για τη χώρα. Ένας λόγος περισσότερος να αισθάνεται κάποια υπερηφάνεια: ότι η Ελλάδα παίρνει αυτή την απόφαση, την ώρα της κρίσης, που συνήθως πυροδοτεί ανακλαστικά ανασφάλειας και περιχαράκωσης, που τόσο μας έχουν ταλαιπωρήσει και μας έχουν κάνει να αδικήσουμε τον εαυτό μας στο παρελθόν. Ότι βλέπει στην ανεκτικότητα τη διεύρυνση των οριζόντων της.

Και ότι μπορεί μεθαύριο να γιορτάσει τα Χριστούγεννα με μια μεγάλη, συλλογική πράξη αδελφοσύνης.

http://bit.ly/4shElY

Η καρατζαφεροποίηση του Καραμανλή

του Φοίβου Καρζή από το blog «Ο Σφυγμός της Μέρας»

* Ο μεγάλος κερδισμένος των ευρωεκλογών, δεν είναι άλλος από τον Καρατζαφέρη... Ακόμα πιο ανησυχητική από την άνοδο του ποσοστού του κόμματος του, ήταν η άμεση υιοθέτηση της ατζέντας και των απόψεων του από την κυβέρνηση της ΝΔ που στόχο έχει φυσικά να ρουφήξει αυτούς που βλέπει ότι χάνει από τα δεξιά της. Τους άλλους του «μεσαίου» χώρου, το ξέρει άλλωστε ότι, τους έχει χάσει για τα καλά. (stel)

Πέμπτη 11 Ιουνίου – και μωραίνει Κύριος ον βούλεται απελάσαι. Στην επιχείρηση δίνεται σήμερα όνομα σήριαλ: «νόμος και τάξη». Λάθος! Το σωστό κωδικό όνομα θα έπρεπε να είναι «επιχείρηση Πολύφημος».

Διότι περί αυτού πρόκειται. Κάθε σκληρή μεταναστευτική πολιτική είναι μονόφθαλμη. Κοιτάζει τις ανάγκες της κοινωνίας υποδοχής και όχι τις ανάγκες του δυστυχισμένου ανθρώπου που γεννήθηκε σε λάθος τόπο και ψάχνει στον ήλιο μοίρα. Είναι σκληρό, αλλά είναι αληθινό – και είναι μέσα στη λογική και το πλαίσιο του κόσμου όπου ζούμε. Αλλά αυτό που συμβαίνει δεν είναι μονόφθαλμο. Είναι εντελώς τυφλό. Το τύφλωσε το εκλογικό αποτέλεσμα, που έγινε κάρφος στον οφθαλμό της κυβέρνησης. Και έτσι, Πολύφημος. Ένας πανίσχυρος, γιατί το κράτος παραμένει πανίσχυρο, τυφλός. Απλώνει το χέρι του και αρπάζει. Σήμερα 55 Πακιστανοί, που τους κάναμε νύχτα φορτωτική σε ένα αεροπλάνο και τους ξαποστείλαμε για να έχουμε να λέμε. Γιατί αυτοί; Γιατί τόσοι; Γιατί χθες; Γιατί η συγκεκριμένη εθνικότητα; Τι άλλο εκτός από ένα μάτσο λαθραίους σε ένα τσάρτερ; Η απάντηση είναι μία. Επειδή Καρατζαφέρης.

Γιατί κανείς προφανώς, όσο ανόητος, όσο φανατικός, όσο πιεσμένος κι αν είναι, δεν πιστεύει πως μια νυχτερινή απέλαση των 55 πρώτων που βρέθηκαν πρόχειροι έχει κάποιο νόημα πέρα από αυτό που αντιλαμβάνεται η κυβέρνηση ως δυνατότητα επικοινωνιακής αντεπίθεσης μετά το εκλογικό ναυάγιο. Μια εφημερίδα, νομίζω η Αυγή, είχε χτες τίτλο «ο Καραμανλής ντύνεται Σαρκοζί». Είναι σαν μια τυπική Ελληνίδα πενηντάρα να εμφανιστεί στο Ντιορ και να προβάρει μια κόπια του φορέματος που έχει παραγγείλει η Κάρλα Μπρούνι.

Πρώτα από όλα, μια μεγάλη, και στη δημοκρατία γιγαντιαία, διαφορά. Ο Σαρκοζί είχε αυτή την πολιτική προεκλογικά. Το είπε – και αφού τον ψήφισαν το έκανε. Εδώ η λογική είναι «κάνε κάτι», «κάνε ό,τι να’ναι», επειδή δεν τον ψήφισαν. Στα προάστια του Παρισιού πήγε ο ίδιος. Μίλησε με τους μετανάστες και τα παιδιά τους, που είχαν βγει στους δρόμους. Τους υποσχέθηκε δουλειές. Τους υποσχέθηκε επενδύσεις στις υποβαθμισμένες περιοχές. Και τους απείλησε για τις ταραχές. Αυτό είναι «νόμος και τάξη». Μπορεί κανείς να συμφωνεί, μπορεί κανείς να διαφωνεί, αλλά είναι μια πολιτική επιλογή. Κι ακόμη είναι νωρίς για να κρίνει κανείς εάν η υιοθέτηση τέτοιων προτεραιοτήτων και τέτοιων πρακτικών απλώς στερεί την ακροδεξιά από την ατζέντα της, όπως όντως συνέβη με το ξεφούσκωμα του Λεπέν στις κάλπες, ή εάν μετατρέπει τα συντηρητικά κόμματα σε κρυπτο-ακροδεξιά κόμματα, αν δηλαδή η ακροδεξιά χάνει στην κάλπη και κερδίζει στην πολιτική.

Εδώ δεν χρειάζεται να έχουμε τέτοιες ανησυχίες. Δεν υπάρχει τίποτα τέτοιο. Αυτό που αναζητείται είναι ένα επιχείρημα για να έχει το μεσημέρι ο κ. Αντώναρος και το βράδυ οι υπουργοβουλευτές στα πάνελ της τηλεόρασης. Να μην κάνουν πάρτυ οι Πλεύρηδες, οι Βορίδηδες και οι Βελόπουλοι. Αλλά χωρίς πολιτική και με την αγωνία του ΛΑΟΣ, με σύμβουλο τον πανικό μπροστά στην εκλογική αποσάθρωση και την πολιτική πλαγιοκόπηση, αυτό που παρακολουθούμε δεν είναι η συγκρότηση μεταναστευτικής πολιτικής. Είναι η καρατζαφεροποίηση του Καραμανλή.

http://fivoskarzis.blogspot.com/2009/06/blog-post_11.html

Αυτοδιαχείριση παντού!

του Σταύρου Θεοδωράκη (στα Νέα)

* Με καθυστέρηση, ένα μικρό άρθρο του Θεοδωράκη για ένα γεγονός του περασμένου Σαββάτου που φυσικά πέρασε στα πολύ ψιλά της ειδησεογραφίας... Φαντάζομαι αν μία μέρα κάποιος μετανάστης σπάσει το κεφάλι κανενός «αγανακτισμένου» πολίτη οι αναλύσεις και οι κραυγές θα δίνουν και θα παίρνουν... (stel)

Τελικά αυτή η χώρα είναι το άντρο της αυτοδιαχείρισης (και όλα τα άλλα που λέγονται περί γενικευμένης ανικανότητας είναι παρεξήγηση). Το Σάββατο έζησα από κοντά τις συγκρούσεις στην Ομόνοια και γύρω από το παλιό Εφετείο, το οποίο έχουν καταλάβει μετανάστες από την Αλγερία, το Μαρόκο, τη Συρία, την Αίγυπτο. Ο επικεφαλής αστυνομικός- άγνωστο για ποιο λόγο - επέτρεψε στους «αγανακτισμένους πολίτες» να παρελάσουν έξω από το παλιό Εφετείο στη Σωκράτους και να «μυήσουν» στον πετροπόλεμο τους έγκλειστους μετανάστες. Στη συνέχεια και αφού όλοι χόρτασαν πετροπόλεμο διετάχθη από κάποιον (άλλο;) αστυνομικό η απομάκρυνση των «αγανακτισμένων» από την πρόσοψη του παλιού Εφετείου. Και ενώ η μία ομάδα αστυνομικών (αριστερά του ξενοδοχείου) έδιωξε όντως τους «αγανακτισμένους» που της αναλογούσαν, η άλλη ομάδα αστυνομικών (δεξιά του ξενοδοχείου) έγινε μια παρέα με τους «αγανακτισμένους». Γελάκια, συζητήσεις («κράτα μου τη σημαία να σου κρατήσω την ασπίδα να ξαποστάσεις»), συνθήματα της Χρυσής Αυγής και πέτρες προς τους μετανάστες, μαζί βέβαια με ναζιστικούς χαιρετισμούς. Το πανηγύρι στους γύρω δρόμους με εστία αυτό το σημείο (Σωκράτους και Σατωβριάνδου) συνεχίστηκε για σχεδόν μία ώρα, στη διάρκεια της οποίας αρκετοί μετανάστες μεταφέρθηκαν στο νοσοκομείο με ανοιγμένα τα κεφάλια. Ώσπου κάποιος (άλλος; τρίτος; τέταρτος;) αστυνομικός έδωσε εντολή να απωθηθούν εντελώς οι λίγοι εναπομείναντες Χρυσαυγίτες και να μην έχουν καμία οπτική επαφή με τους μετανάστες. Και βεβαίως μόλις χάθηκε το «αντικείμενο του πόθου» όλη η περιοχή ηρέμησε. Το κέντρο όμως- η μισή Αθήνα δηλαδή- είχε ζήσει, Σάββατο απόγευμα, 3 ώρες απόλυτου (αυτοδιαχειριζόμενου!) χάους.

http://www.tanea.gr/default.asp?pid=2&artid=4515972&ct=8