Ο μπάρμπας από την Καστοριά...

* Ο Φίλιππος Πετσάλνικος έχει καταφέρει, σε πολύ μικρό χρονικό διάστημα, να μας απασχολήσει ουκ ολίγες φορές, αναμενόμενο όμως όσο ο ίδιος επιμένει να συμπεριφέρεται σαν κομματάρχης παλαιάς κοπής και όχι τιμώντας τη θέση του τρίτου τη τάξει πολιτειακού παράγοντα της χώρας. Ο πρωθυπουργός πρέπει να αντιληφθεί ότι η επιλογή Πετσάλνικου για τη θέση του Προέδρου της Βουλής ήταν μια κακή απόφαση. Η διατήρηση του εκεί είναι ακόμα χειρότερη... (stel)

Ο μπάρμπας από την Καστοριά... του Πάσχου Μανδραβέλη (στην Καθημερινή)

Κουίζ: αν οι βουλευτές κατά το Σύνταγμα βουλεύονται για το έθνος, ο πρόεδρος της Βουλής για ποιον βουλεύεται; Ως βουλευτής εκλεγμένος στον νομό Καστοριάς θα πίστευε κανείς ότι θα εκπροσωπούσε -κατά παρέκκλιση του Συντάγματος- τουλάχιστον τον νομό του. Λάθος! Απ’ ό,τι δείχνει η χθεσινή του παρέμβαση στη Βουλή, μάλλον βουλεύεται για το χωριό του.

Στην Ελλάδα, λοιπόν, της πολυεπίπεδης κρίσης έμελλε να το δούμε κι αυτό: τον πρόεδρο της Βουλής να κατεβαίνει στο βήμα και να προωθεί το προσωπικό του αίτημα να παραμείνει αυτόνομος ο Δήμος Μακεδνών στην Καστοριά. Και είναι προσωπικό του αίτημα, διότι σχεδόν άπαντες στην Καστοριά -με πρώτη την αρμόδια Τοπική Ενωση Δήμων και Κοινοτήτων (ΤΕΔΚ)- ζητούσαν δύο δήμους. Κι αυτό έγινε. Ο νομός Καστοριάς, τελικά, δεν θα έχει τέσσερις δήμους όπως ήθελε ο κ. Πετσάλνικος. Ευτυχώς, ο κ. Ραγκούσης δεν πτοήθηκε από κάποιους που δήλωναν ότι είχαν «μπάρμπα στην Κορώνη» ή έστω στην Καστοριά.

Αναφέραμε ότι η απόφαση αυτή ικανοποίησε «σχεδόν» όλους στην περιοχή διότι, σύμφωνα με καταγγελίες που διατυπώθηκαν δημόσια στην Καστοριά, παραπονεμένος θα μείνει ο αδελφός του προέδρου της Βουλής που ήλπιζε να είναι υποψήφιος σ’ ένα δήμο κομμένο και ραμμένο στα μέτρα του. O δήμαρχος Μεσοποταμίας Καστοριάς, κ. Χαράλαμπος Σωτηριάδης, κατήγγειλε προ ημερών ανοιχτά τον κ. Πετσάλνικο για προσπάθεια καταστρατήγησης της διοικητικής μεταρρύθμισης, με μοναδικό στόχο να κάνει δήμο το χωριό του και υποψήφιο δήμαρχο τον αδελφό του. «Βαφτίζει ορεινό τον Δήμο Μακεδνών, ενώ είναι παραλίμνιος και κάτω από 10.000 κατοίκους και χρίζει τον αδερφό του υποψήφιο δήμαρχο!», είπε ο κ. Σωτηριάδης.

Δεν ξέρουμε αν οι καταγγελίες για τις πολιτικές φιλοδοξίες του αδελφού του είναι αληθινές. Εκλογές έρχονται τον Οκτώβριο και θα δούμε. Ομως, θα περίμενε κανείς σε περίοδο κρίσης ο πρόεδρος της Βουλής να έχει τη στοιχειώδη πολιτική ευπρέπεια να μην κάνει σημαία το χωριό του σε ό,τι αφορά τη σημαντικότερη διοικητική μεταρρύθμιση της χώρας. Ακόμη κι αν είχε δίκιο -που δεν έχει κανένα- θα περιμέναμε να τεκμηριώσει το αίτημά του με επιχειρήματα και όχι με ρήσεις πεζοδρομίου του στυλ «μαγκιά είναι να ακούς την κοινωνία και όχι τους τεχνοκράτες». Για όνομα του Θεού! Πρόκειται για τον δεύτερο πολιτειακό παράγοντα της χώρας. Αν δεν το θυμάται αυτός, κάποιος πρέπει να του το υπενθυμίσει, για να συμπεριφέρεται αναλόγως. Αντί να γίνεται τη μία φορά εκπρόσωπος της συντεχνίας των βουλευτών και των υπαλλήλων της Βουλής και την άλλη εκπρόσωπος του χωριού του, οφείλει να λειτουργεί στο ύψος της θέσης που του δόθηκε και να διαφυλάσσει το κύρος της.

Δεν μας χρειαζόταν σε περίοδο κρίσης τέτοιος πρόεδρος της Βουλής. Η παραίτησή του θα βοηθούσε τον τόπο και θα απελευθέρωνε τον ίδιο. Από τη στιγμή που αποφάσισε να μην ασκεί τον θεσμικό του ρόλο και θέλει να είναι εκπρόσωπος των συντεχνιών και του χωριού του, ας αρκεσθεί στο βουλευτικό του αξίωμα. Τότε, έστω κατά παράβαση του Συντάγματος, θα εκπροσωπεί το χωριό του. Διότι εδώ που φτάσαμε σε λίγο θα αναπολούμε τον κ. Σιούφα και τις τοιχογραφίες του.

http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_columns_1_27/05/2010_402356

www. ti-allo-tha-akousoume. gr

* Όταν οι νεοπροσλαμβανόμενοι στη Βουλή παίρνουν 1.900 ευρώ καθαρά (όπως γράφουν σήμερα τα ΝΕΑ), η ιστοσελίδα του Κοινοβουλίου δεν μπορεί να είναι της φτήνιας... (stel)

www. ti-allo-tha-akousoume. gr του Κωνσταντίνου Ζούλα (στην Καθημερινή)

Μέσα στον ορυμαγδό των ειδήσεων, πέρασε μάλλον απαρατήρητη η απάντηση που έδωσε ο πρόεδρος της Βουλής κ. Φίλ. Πετσάλνικος στην ερώτηση του βουλευτή του ΛΑΟΣ κ. Κυριάκου Βελόπουλου για το κόστος της κατασκευή της ιστοσελίδας του Κοινοβουλίου (www. parliament. gr). Ο κ. Πετσάλνικος τον (και μας) πληροφόρησε ότι η ιστοσελίδα στοίχισε 1.011.318,89 ευρώ! Σωστά διαβάσατε: ένα εκατομμύριο έντεκα χιλιάδες ευρώ και κάτι ψιλά. Τον (και μας) ενημέρωσε, επίσης, ότι δόθηκαν επιπλέον 48.197,38 ευρώ «για την κατάρτιση χειριστών και διαχειριστών του έργου».

Από την απάντηση του κ. Πετσάλνικου γίνεται προφανές πως δεν έχει την παραμικρή ιδέα ότι αποκάλυψε ένα τεράστιο σκάνδαλο που έγινε επί των ημερών του κ. Δημ. Σιούφα και της κ. Αννας Μπενάκη. Ιδέα –θέλω να πιστεύω– ότι δεν είχαν και οι προκάτοχοί του (που μάλλον δεν έχουν σχέση με την τεχνολογία) και ότι άλλοι έστησαν τη «δουλειά». Αλλά αν οι τρεις πρόεδροι της Βουλής είχαν επικοινωνήσει –όπως όφειλαν– με έναν, έστω, ιδιοκτήτη εταιρείας που κατασκευάζει ιστοσελίδες, θα τους είχε πληροφορήσει ότι το κόστος του site της Βουλής στην αγορά δεν τιμολογείται περισσότερο από 20.000 - 25.000 ευρώ! «Ενα εκατομμύριο δεν πρέπει να κοστίζει ούτε της ΝASA», μου είπε ένας εκ των ειδικών που απευθύνθηκα, προσθέτοντας πώς «στα 20 - 25 χιλιάρικα εξυπακούεται ότι συμπεριλαμβάνεται και η κατάρτιση των διαχειριστών κάθε ιστοσελίδας».

Eπικοινώνησα και με τον κ. Βελόπουλο διερευνώντας τη δική του αντίδραση στην απάντηση του κ. Πετσάλνικου. «Μα δεν ξέρετε πως συγκεκριμένες εταιρείες έκαναν πάρτι τα τελευταία χρόνια χρεώνοντας απίστευτα ποσά για την κατασκευή όχι μόνον του site της Βουλής, αλλά και των ιστοσελίδων των υπουργείων και των νομαρχιών;», μου είπε, ενημερώνοντάς με πως έχει ζητήσει με νέα παρέμβασή του το εξής αυτονόητο: να αναγράψει εδώ και τώρα κάθε δημόσιος φορέας στo site του πόσο κόστισε η κατασκευή τoυ και ποια εταιρεία το ανέλαβε».

Ο κ. Πετσάλνικος μας καθησύχασε, πάντως, ότι το 80% των χρημάτων της ιστοσελίδας της Βουλής προέρχονταν από κοινοτικούς πόρους και... μόνον το 20% από εθνικούς. Σκέφτομαι με τρόμο την τυχόν αναπαραγωγή της απάντησής του σε μια γερμανική εφημερίδα...

http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_columns_2_15/05/2010_401010

Απόπειρα φίμωσης

* Μετά την αδιάφορη Άννα Ψαρούδα-Μπενάκη και τον εγωπαθή Δημήτρη Σιούφα, πίστευα ότι ο επόμενος πρόεδρος του Ελληνικού Κοινοβουλίου δεν θα μπορούσε να είναι χειρότερος... Κι όμως! Ο Φίλιππος Πετσάλνικος, με προσωπείο σοβαρού και υπεύθυνου πολιτικού αλλά νοοτροπία πέρα για πέρα λαϊκίστικη που στις εξάρσεις της μετατρέπεται σε κάφρικη, πρωτοστατεί στις γραφικές διαμαρτυρίες κατά των Γερμανών για το περιβόητο εξώφυλλο και τα δημοσιεύματα του τύπου τους. Ορισμένοι τον παρομοίασαν με τον Πρόεδρο του Ιράν και τις δικές του οργισμένες αντιδράσεις κατά των Δανών για τα σκίτσα του Μωάμεθ. Προσωπικά, θα έλεγα ότι ο δικός μας - δήθεν δημοκράτης, ενοχλητικά σοβαροφανής και αθόρυβος λαϊκιστής – είναι, τηρουμένων των αναλογιών, ακόμα χειρότερος... (stel)

Απόπειρα φίμωσης της Λώρης Κέζα (στο ΒΗΜΑ)

Θέλει να τον κάνει νταντά. Ο κ. Φ. Πετσάλνικος κάλεσε στο γραφείο του στη Βουλή τον γερμανό πρεσβευτή στην Αθήνα κ. Βόλφγκανγκ Σούλτχαϊς. Είναι πολύ θυμωμένος. Εχει πακετάρει τα αποκόμματα των γερμανικών εφημερίδων και θα τα παραδώσει στον εκπρόσωπο του γερμανικού κράτους- χωρίς επίσημη τελετή. Κάτι τέτοιες πρωτοβουλίες δεν χωράνε σε πρωτόκολλο, πολύ απλά γιατί οι δημοσιογράφοι δεν είναι υφιστάμενοι κανενός πρεσβευτή, κανενός υπουργού, κανενός προέδρου της Βουλής. Οσοι εκφράζονται αρνητικά εναντίον της Ελλάδας έχουν να λογοδοτήσουν απέναντι στους αναγνώστες και στους διευθυντές τους.

Κανένας εκπρόσωπος του κράτους δεν νοείται να τραβάει το αφτί των αρθρογράφων ούτε να κουνάει τον δείκτη, κάνοντας παρατηρήσεις. Ο κ. Πετσάλνικος θα μπορούσε να παραπονεθεί στον πρεσβευτή αν η κρατική τηλεόραση είχε δυσφημήσει την Ελλάδα, αν σε κάποιο σχολείο είχαν προβεί σε μειωτικούς χαρακτηρισμούς, αν στον δημόσιο τομέα κάποιος είχε βλάψει τα εθνικά συμφέροντα. Οπουδήποτε αλλού ο καθείς εκφράζεται κατά το δοκούν.

Δύο δημοσιεύματα φούντωσαν τον Πρόεδρο της Βουλής. Το πρώτο είναι ένα άρθρο του Βάλτερ Βιλενβέμπερ στο περιοδικό «Stern». Στα μάτια του κ. Πετσάλνικου το άρθρο «υπερβαίνει κάθε όριο». Το βρίσκει «λαϊκίστικο» και «υπεραπλουστευτικό». Τα δε στοιχεία τα βρίσκει ανακριβή. Πιθανώς να κατοικούμε σε δύο διαφορετικές Ελλάδες με τον κ. Πετσάλνικο, γιατί τα όσα καταλογίζει ο αρθρογράφος μάς φάνηκαν οικεία και αληθή.

Ποιο είναι το ψέμα, ότι οι γιατροί δεν φορολογούνται; Οτι οι εφοριακοί λαδώνονται; Οτι η σύνταξη υπολογίζεται από τα τελευταία χρόνια εργασίας; Είναι γνωστή η μέθοδος της απαντητικής επιστολής: λέει ότι είναι όλα ανακριβή για να παρουσιάσει κατόπιν μιαν άλλη πτυχή του ζητήματος. Αντί δηλαδή να πάει να κρυφτεί σε καμιά γωνιά, παρέα με όλους τους αιρετούς της τελευταίας εικοσαετίας, ο κ. Πετσάλνικος εγκαλεί τους Γερμανούς. Λέει ότι έλαβαν 60 δισ. ευρώ για την ενοποίηση των Γερμανιών. Υπάρχει μια ειδοποιός διαφορά: στην Ελλάδα οι ενισχύσεις κατέληγαν συστηματικά σε μπλε και πράσινες τσέπες. Η πρόσφατη ιστορία είναι γεμάτη από μισές δουλειές και μάλιστα υπερκοστολογημένες.

Το δεύτερο δημοσίευμα που ενόχλησε τον Πρόεδρο της Βουλής είναι αυτό του περιοδικού «Focus». Μια Αφροδίτη της Μήλου με τεντωμένο το μεσαίο δάκτυλο έχει την αξία μιας Τζιοκόντα με μουστάκι- τίποτε παραπάνω, τίποτε παρακάτω. Οσον αφορά το περιεχόμενο, η μόνη λογική αντίδραση θα ήταν να το παραδώσουμε στα χέρια του πανδαμάτορα χρόνου. Να ξεχαστεί. Ο κ. Πετσάλνικος θα μπορούσε να μονολογήσει «ωχ, μας πήρανε χαμπάρι» αντί να ανασκαλεύει το θέμα. Ναι, έχει δίκιο όταν υπενθυμίζει ότι από τους Γερμανούς ψωνίζουμε εξοπλισμό (όπως π.χ. φρεγάτες που μπατάρουν), αλλά το κατηγορητήριο είναι άλλο. Οι Ελληνες χαρακτηρίζονται «απατεώνες» για χίλιους δυο λόγους που δεν μπορούμε να προσπεράσουμε με συμψηφισμούς. Δεν έχει καμία σημασία που η «λαδώτρα» Siemens είναι γερμανική, που και εκεί εκδηλώνονται σκάνδαλα. Αν ο κ. Πετσάλνικος καταφέρει να βγάλει σκάρτους τους Γερμανούς, δεν θα αθωώσει τους ντόπιους υπεύθυνους για την καταβύθιση της οικονομίας.

Ως αποκορύφωμα επιχειρηματολογίας ο κ. Πετσάλνικος λέει ότι δεν ευθύνεται η Ελλάδα για την παγκόσμια ύφεση. Μα ούτε και η παγκόσμια ύφεση ευθύνεται για τα δημοσιονομικά προβλήματα της χώρας- έτσι τουλάχιστον αποφαίνονται οι ειδικοί. Ο κ. Πετσάλνικος λοιπόν αντιδρά με λίγο περισσότερο πάθος από όσο επιτρέπει η θέση του, όπως εκείνοι που έχουν τη μύγα. Ως εκ τούτου δεν θα επαναφέρει στην τάξη τους ξένους δημοσιογράφους όσες επιστολές και αν στείλει, όσα αμφιλεγόμενα διαβήματα και αν κάνει. Δεν έχει και διαπραγματευτική ισχύ με τους αλλοδαπούς γραφιάδες. Τι να τους τάξει από αυτά που συνηθίζουν οι έλληνες βουλευτές: διορισμό στο Κανάλι της Βουλής, βόλεμα σε κάποιο γραφείο Τύπου, μια αργομισθία στην ΕΡΤ; Ο κ. Πετσάλνικος κρίνει με τα εγχώρια δεδομένα: οι κριτές γίνονται ηθελημένα αντιγραφείς δελτίων Τύπου, πρόθυμοι υποστηρικτές του συστήματος με αντάλλαγμα λίγο κρατικό παραδάκι. Θα άλλαζε άραγε κάτι στον δημόσιο βίο αν υπήρχαν πολλές δηκτικές, ειλικρινείς πένες, σαν αυτές που εξοργίζουν τον κ. Πετσάλνικο;

http://www.tovima.gr/default.asp?pid=2&ct=6&artId=316931&dt=24/02/2010